سایه ای که هنوز نبضش میزند
تهران خاکستری و بی نفس، آدم های بی حوصله ای که انگار از اول صبح کسی درد توی صورتشون پاشیده، کوچه های بدبوی دلمرده بدون صدای هیچ پرنده ای ...
ما همچنان روزهارو روی تقویم خط میزنیم تا به آخرین روز برسیم، همچنان هر 365روز یکبار خاطرۀ اولین نفس عمیق کشیدنمونو مرور میکنیم، همچنان درد عمیق ترین تجربه های احساسی ماست ...
برچسب:
نویسنده: بردیا رضایی