سایه ای که هنوز نبضش میزند
وقتی به لبهام رسید، مزۀ دریارو ازش چشیدم.
حق داره
بخوام تمام رنج هارو کنار هم بذارم، یه دریا میشه که اینا فقط چند قطره ش بود
-------
پس از سال ها، فکر میکنم کم آوردم . مثل رسیدن به جایی که اگه بعد از اون هر اتفاقی بیفته اصلا هیچ اهمیتی نداره.
+ نوشته شده در دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 9:7 توسط doobi |
برچسب:
نویسنده: بردیا رضایی